8-Başlığa Mecalim Yok

Sayfanın atlaması bile bir çeşit işaret belki. Hoş artık ne bir işaret ne de başka bir şey istemiyorum onunla ilgili. Yaptığı hep bu oluyor. Tabi bu kez bir şeyler biraz farklı. Bundan memnun muyum bilmiyorum. Artık yok ve beni üzemeyecek. Hayatım tek bir kişiye odaklanmayacak. Bir fıkra vardı “ödevimi yapmadım insan yapmadığı bir şey için cezalandırılamaz” diye. Yapmadığı şeyler,atmadığı mesajlar (mesela yılbaşında bütün gece uyumayıp mesaj bekledim. parçalandım.her bir parçamı ayrı yere bıraktım)  delice üzüyordu beni. Bu yüzden belki şu an boşluk dışında bir şey hissetmemem. İnsan balığı ölünce de üzülür değil mi? Tesadüfe... (iyi ki küfür etmeyen biriyim.) adamı kaybedişim bile tesadüflerle sarıp sarmalanmış. Kaybetmek dedim. Sahi buldum mu onu ben? Öyle ya açlığı bilmek için tokluğu tatmak gerek. Zıtlıkların aptalca uyumu. Herkesin hayatında filmlere konu olabilecek dönemler vardır dedim. Herkeste var mıdır bilmiyorum ama benimki bu dönemdi. Tesadüfler,zıtlıklar,inanılmaz hızda gerçekleşen hayaller.. son kelime tüylerimi ürpertti. Bu yazıyı yazmayı severdim edebiyat yönü 0 olsa da. Onu yanımda hissettirirdi. Ama şu an bitmesi gereken bir şey olarak görüyorum. Sanki bu yazı her şeyi bitirecek. Hoş bir bitiş bile fazla konu Alfred olduğunda. Bu kez ağrımıyor kolum ama ellerim terliyor. Bu da bir değişimdir belki. İşaret bekliyor gibiyim yazmak için. Yazmamak için ya da. Belirsizlik sevmiyorum demiştim. Biliyorum ki gelecek bir gün bu lanet şehre. Tek bir ihtimal istemiyorum o kadar yorgunum ki. Öyle bir yerdeyim ki gelse kabul eder miyim bilmiyorum,nefret edemiyorum. Tam belirsizlik. Somut manada gelirse bir çok şey netleşecek. Pazartesi sesini duydum sandığımda titremeye başladım. Okulda bir sesdaşı var. Eski sevgilisi,eski sevdiği,eski dostları yetmezmiş gibi. gördüğümde ne yaparım bilmiyorum. Boynuna sarılıp ağlamazsam tabi haha. ya iyi gidecek anıları “iyi ki” diyerek anacağım. Ya kötü gidecek “B.Y.A.” diyip duracağım. Bir ihtimal daha var. Görmezden geleceğiz. Onca şeyi yaşayan biz değilmişiz gibi görmezden geleceğiz malız çünkü. Umarım bu sadece ihtimalde kalır. Sadece anlayamıyorum bazı şeyleri? Neden? Neden beni sevmekte bu kadar zorlandı? Neden kaldıramadı bu kadar sevilmeyi? Peki ben? Neden bu kadar çok bağlandım,zaaf haline getirdim? Neden en güzel anılarımda o var? Bu kadar mı güçsüzüm? Pişman değilim ve bunun için pişmanım. Ne olduysa oldu, kötü şeylerin yanında iyi şeylerde yaşandı. Ha belki dozları farklıdır şu an bile göremiyorum bazı şeyleri zaman gerekiyor. Neyse ne. İyi şeyleri yadsımak istemiyorum. Bu aşamayı sevdim. İyi hatırlama aşaması. Unutmaktan sonraki oluyor değil mi?

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !